‘Malva’van Hagar Peeters: Alice, Apologie en Elckerlyck in één

Over ‘Malva’ van Hagar Peeters hoorde en las ik slechts superlatieven. Een lijst van lovende quotes is ook opgenomen achterin de tweede druk van de roman. Dichterlijk, virtuoos, lyrisch, sprankelend, ‘stilistisch vuurwerk’, staat daar opgetekend. Deze laaiend enthousiaste ontvangst van het debuut intrigeerde mij, en maakte me zelfs wat wantrouwig. Na lezing is het lang zoeken: wat was het dat ik las? ‘Alice in Wonderland’? ‘Apologie’ van Sokrates? Of toch ‘Elckerlyck’, een allegorische moraliteit? En was het de moeite waard, of toch vooral vermoeiend?

“‘Malva’van Hagar Peeters: Alice, Apologie en Elckerlyck in één” verder lezen

Het is niet alles goud wat er blinkt: ‘Al wat schittert’ van Eleanor Catton

Over de roman ‘The Luminaries’, vertaald als ‘Al wat schittert’ zijn twee dingen het allervaakst gezegd: het is het dikste boek dat ooit de Man Booker Prize won (in 2013), en het is geschreven door een 28-jarige schrijver; daarmee was zij de jongste ooit die deze prijs won. De Libris boekhandels doen er nog een schepje bovenop door het boek  uitzonderlijk laag te prijzen, voor €6,95 krijg je de 832 pagina’s mee naar huis. Allemaal zaken die je volkomen vergeet, als je eenmaal door dit bijzondere boek gegrepen bent. Is het een historische roman, een Victoriaanse vertelling, een whodunnit, of toch uiteindelijk een klassiek liefdesverhaal? Het antwoord op deze vraag ligt besloten in de titel van het boek. “Het is niet alles goud wat er blinkt: ‘Al wat schittert’ van Eleanor Catton” verder lezen

De moedige maskerades van Siri Hustvedt

Een ‘longread’ deze week, over de complexe wereld van de Amerikaanse schrijver Siri Hustvedt.  ‘Wie wat vindt heeft slecht gezocht’, aldus één van onze meest geliefde dichters, Rutger Kopland. Misschien is het een aardige regel om te overpeinzen in verband met dit literaire werk. Wat je bij Hustvedt vooral lijkt te vinden zijn zaken, die weer naar iets anders verwijzen. Meerstemmigheid en meerduidigheid  bepalen ook nadrukkelijk de aard van ‘De Vlammende Wereld’, Hustvedts laatste roman. Daarin zijn de diverse sprekers dan weer larmoyant, dan weer erudiet, platvloers en uit op effect, gemeen, liefdevol, simpel, onverdraaglijk, en ontroerend. Met ‘De Vlammende Wereld’ doet Siri Hustvedt een ongelofelijk dappere poging om essentiële vragen aan de orde te stellen over zijn en zien.  “De moedige maskerades van Siri Hustvedt” verder lezen